Brandy Sour με τον Ανδρέα Ριρή

Μια καθόλου κυνική κουβέντα με έναν οπαδόν της ριζοσπαστικής Αριστεράς (τζ̆αι της Ανόρθωσης), που αυτοπροσδιορίζεται ως «πεζόν παιδίν»

Η διευθέτηση της συνέντευξης με τον Αντρέαν έγινεν με μιαν προϋπόθεσην που πλευράς του. «Μόνη παράκληση να μεν μου αρκέψεις για μυρωθκιές τζ̆αι χρώματα. Είμαι πεζόν παιδίν.», έστειλεν μου στο messenger την περασμένην Παρασκευήν. «Άτομον του αναρχοαριστερού χώρου τζ̆αι να μέν εν’ διατεθειμένον να φκει έξω που όρια», έγραψα του για να τον πειράξω. 

Καταφτάννω στο Χαράτσι λλίον μετά τες έξι το απόγευμαν τζ̆αι εν ήδη τζ̆ειαμαί με την σύντροφον τζ̆αι τες θκυό του κόρες. Ήρεμον απόγευμαν, γαλήνιον, σχετικά ζεστόν. Στο Χαράτσιν, εχτός που τον Αντρέαν, έσ̆ει αλλό μιαν-θκυό παρέες τζ̆αι το κλίμαν εν, ως συνήθως, χαλαρόν. 

Τούτον μάλιστα, σκέφτουμαι. Eν σκηνικόν για συνέντευξην με Brandy sour. Σαν του κοντεύκω παρατηρώ τον. Φορεί έναν χακίν κοντοπαττέλονον, μαύρα converse τζ̆αι μιαν φανέλλαν που γράφει ‘Smash Shit Up’. Πρόκειται για τραγούδιν των Dropkick Murphys, ενός συγκροτήματος κέλτικης punk, που λαλεί μεταξύ άλλων: 

‘I wanna be a rebel
I can’t get enough
I wanna be a rebel
I wanna smash shit up’ 

Η επιλογή της συγκεκριμένης φανέλλας για την συνέντευξην μας νιώθω πως κρύφκει έναν συμβολισμόν. Ίσως τζ̆αι να την έβαλεν ξεπίτηδες, σκέφτουμαι. Ίσως να εν’ σιγοντάρισμαν της ατάκας του «είμαι πεζόν παιδίν». 

Φτάννω μπροστά του τζ̆αι θωρώ ότι πίννει KEO. Εν γίνεται, ο τίτλος των συνεντεύξεων σίουρα έννα πρέπει ν’ αλλάξει, σκέφτουμαι. Εξάλλου ο Ριρής εν’ γνωστός ζυθόφιλος – έξερα το τούτον. Όταν μεινίσκουμεν μόνοι μας, όμως, κάμνει μου την χάρην τζ̆αι πίννει τζ̆αι τζ̆είνος Brandy sour. Μια ανησυχία λλιόττερη. 

Ενύχτωσεν. Κάμνουμεν cheers, πίννουμεν την πρώτην γουλιάν μας τζ̆αι ανάφκω την ηχογράφησην. «Ώστε είσαι πεζός άθρωπος.»

Κεφάλαιον ΤΖΥΡΗΣ

«Νομίζω έγινα κυνικός μετά τον τζ̆ύρην μου. Επέθανεν που καρκίνον το 2004, στα 19 μου. Τότε άκουσα πάρα πολλές υποσχέσεις του στυλ ‘έννα σε στηρίξουμεν’ – που συγγενείς που ήταν για παράδειγμαν σε καλλύττερην οικονομικήν κατάστασην – τζ̆αι ελάχιστες υλοποιηθήκαν. Η μάνα μου εσταμάτησεν να δουλέφκει μόλις με εγέννησεν τζ̆αι η αρφή μου ήταν 14 χρονών, οπότε έμεινα μόνος μου.»

Μιλά μου αργά. Η φωνή του σπάζει άμαν αναφέρεται στον παπάν του. Κάθε άλλον παρά κυνικός μου ακούεται. Μάλλον πληγωμένος. Συνεχίζει όμως να μετρά τες λέξεις του.

«Ήμασταν πολλά κοντά με τον παπάν μου. Που τα τέσσερα μου εκωλόσυρνεν με στην Ανόρθωσην, στα 12 μου έδωσεν μου την πρώτην μου μπύραν, σε έναν beachόμπαρον στην Δετζέλειαν που έκαμνεν δεύτερην δουλειάν. Στην εφηβείαν έκαμνεν μου παράπονα άμαν ετύγχαιννεν τζ̆αι επήαιννα γήπεδον με τ@ς* παρέες μου αντί μαζίν του. 

Έναν που τα πρώτα πράματα που επροσπάθησεν να μου πει, ήταν να μεν παντρευτώ πριν τα 30 μου. Είμαι 38 τζ̆αι εν επαντρεύτηκα ακόμα, αλλά στα 30 μου έκαμα κοπελλούιν [γελά].

Εδούλευκεν στο ΚΕΜΑ, του Βασιλείου, ως country manager για τη Βουλγαρία τζ̆αι την Μακεδονία». Εξηγεί μου τι έκαμνεν ακριβώς τζ̆ειαμαί. Χρησιμοποιεί κάτι ορολογίες που σχετίζουνται με τες έρευνες αγοράς που εν εξανάκουσα, ούτε ήξερα ότι τες εκατείχεν τζ̆αι ο ίδιος.

«Έθελεν να με παρασύρει τζ̆ι εμέναν σε αυτόν τον ‘όμορφον κόσμον’», λαλεί μου. «Έθελεν να γίνω λογιστής, τζ̆αι ήμουν τζ̆αι καλός, actually. Έπια το higher με credit τζ̆αι επήα να σπουδάσω Οικονομικά στην Αθήναν. Στον δεύτερον χρόνον εξενέρωσα τζ̆αι επήα τζ̆αι εγράφτηκα ΙΕΚ Δημοσιογραφίαν. Πάντα είχα ενδιαφέρον για τα πολιτικά, ειδικά την περίοδον του σχεδίου Ανάν, που ήταν τζ̆αι η πρώτη φορά που εψήφιζα. Αλλά έκαμα τζ̆αι άλλα σχετικά: εδούλεψα στο προσωπικόν αρχείον του Βασιλείου, έγραφα για την ‘Γαλανόλευκη Θύρα’ της Ανόρθωσης.»

Κεφάλαιον ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Προσπαθώ να καταλάβω πώς εσχημάτισεν τες πολιτικές του απόψεις. Τι ήταν τζ̆είνον που τον έκαμεν να αναπτύξει πολιτικήν συνείδησην. Ρωτώ τον αν προέρχεται που οικογένειαν εργατικής τάξης. Εξηγεί μου πως τζ̆αι οι θκυό του γονείς έχουν αστικήν καταγωγήν. Η οικογένεια του παπά του είσ̆εν ξενοδοχείον στο Βαρώσιν τζ̆αι ο παπάς της μάμμας του ήταν φαρμακέμπορας. 

«Η μάνα μου επήεν σχολείον στες Καλογριές τζ̆αι εσπούδασεν γραμματειακά στην Αγγλίαν. Έσ̆ει τα κλασικά συντηρητικά αντανακλαστικά. Ο παπάς μου ήταν γριβική νεολαία στην Αμμόχωστον, στα υστερινά του ήταν Ενωμένοι Δημοκράτες (Ε.ΔΗ.). Άλλαξεν. Εψήφισεν ‘ναι’ στο σχέδιον Ανάν. Ήταν Κληριδικός τζ̆αι μετά ήταν με τον Βασιλείου. Ίσως τζ̆αι λόγω του ΚΕΜΑ.»

Εν εμεγάλωσεν όμως σε σπίτιν με πολυτέλειες τζ̆αι θυμάται πάντα τον παπάν του ν’ αγχώννεται για τα ριάλια. «Σάββατον νύχταν εκατεβαίνναν οι συνομήλικ@ μου να κυκλοφορήσουν με πέντε-δέκα λίρες τζ̆ι εγώ με μιαν-θκυό», λαλεί μου. «Εν τζ̆αι λαλώ ότι επέρασα άσ̆ημα, αλλά για σύγκρισην. Είχα μπει τζ̆ι εγώ στην ψυχολγίαν να μεν πελλοξοθκιάζω τζ̆αι που τα 13 μου εδούλευκα τα καλοτζ̆αίρκα. Η πρώτη μου δουλειά ήταν να κάμνω καθαριότηταν σε έναν γυμναστήριον, μετά επήαιννα στο ΚΕΜΑ για filing τζ̆ι έτσι αγγαρείες τζ̆αι που επήα Αθήναν να σπουδάσω εδούλευκα σε πεζινάρικον. 

Άρκεψα να αναπτύσσω τούτον το κριτήριον το πολιτικόν θωρώντας την ταξικήν σύγκρουση μέσα στο σχολείον που ήμουν, στην Δασούπολη. Ήταν τα πλούσια παιθκιά τζ̆ι εμείς η πλέμπα. Εράφκαν παντελόνια καμπάνα για να φορούν να έρκουνται σχολείον, είχαν ευνοϊκήν μεταχείρισην που το διδακτικόν προσωπικόν κλπ. Εγώ εθκιάλεξα να κάμνω παρέαν με τα πιο λαϊκά παιθκιά του σχολείου. Στην ύλην του σχολείου είσ̆εν επίσης ποιήματα αριστερών ποιητών που μου αρέσαν. ‘Θεσσαλονίκη μέρες του ’69’, κάποια του Ρίτσου, άρεσκεν μου πολλά ο Βάρναλης». Παρόλ’ αυτά εν επολιτικοποιήθηκεν μέσα στο σχολείον, λαλεί μου.

«Τζ̆αι μετά επήα στρατόν. Ο τζ̆ύρης μου ανακοίνωσεν μου τον καρκίνον την μέραν που έρκουμουν μετάθεσην στο ΒΜΗ 212. Τζ̆αι μετά, ντάξει, εγύρισεν μου τέλεια. Μέσα σε λλίον τζ̆αιρόν έφα καμιάν 50ρκά μέρες φυλακή, τζ̆αι μετά ήξερα ότι εν ήθελα τίποτε να έχω να κάμω με τον στρατό. Τζ̆αι εκαταλήξαμεν να φκω αντιρρησίας συνείδησης πριν έναν χρόνον, με κύριον επιχείρημαν ότι πιστεύκω στην ειρήνην, όι στον πόλεμον, ότι η Κύπρος εν σε διχασμόν ακριβώς επειδή κάποι@ πελλ@ είχαν όπλα τζ̆αι ποδά τζ̆αι ποτζεί, τζ̆αι ότι έχω δικοινοτική δράσην τζ̆αι εν μπορώ να υπηρετώ έναν θεσμόν που εν΄ εθνικιστικός, σωβινιστικός, πατριαρχικός, τζ̆αι λοιπά τζ̆αι λοιπά. 

Μετά στην Αθήναν έζησα πορείες, διαδηλώσεις, την δολοφονίαν του Γρηγορόπουλου το 2008. Έφα πολλά δακρυγόνα. Στες παρατάξεις, όμως, ελληνικές τζ̆αι κυπριακές, έριξα χυλόπιτταν. Μιαν ημέραν, θυμούμαι, έρκεται μια τύπισσα που το Δράσις ΚΕΣ στο διαμέρσιμαν που εμείνισκα. Αννοίουμεν της με τον συγκάτοικον μου, μπαίνει μέσα, θωρεί σημαίαν της Ανόρθωσης, πρέπει να είπεν ‘δαμαί είμαστεν!’ που μέσα της. Στο τέλος της συζήτησης, λαλεί μας ‘καλάν ρε παιθκιά, είσαστεν Ανορθωσιάτες, ίνταλως είσαστεν έτσι πολιτικά;’» [γελά].

Κεφάλαιον ΑΝΟΡΘΩΣΗ

Σίουρα εν επερίμενα που άτομον της ριζοσπαστικής Αριστεράς να δηλώννει αμετανόητος Ανορθωσιάτης, τζ̆αι δραστήριος μάλιστα. 

«Είχα την ψευδαίσθησην ότι μέσα που το οπαδικόν κίνημαν εμπορούσαν να αλλάξουν πράματα. Όταν ήρτα πίσω που την Αθήνα εμπήκα Πρόεδρος του Παν.Συ.Φι. Ανόρθωσης. Ήταν πολλά ανώριμη απόφαση, είχα άγνοιαν κινδύνου. Ξέρεις πώς πάει στα οπαδικά, έσ̆ει ιεραρχείαν. Οι πολιτικές μου πεποιθήσεις εν εσυνάδαν με τζ̆είνες τ@ μέσ@ οπαδού στην κερκίδαν της ομάδας. Αυτόν προφανώς δεν έκατσεν καλά στους ελαμιτικούς κύκλους της κερκίδας, τζ̆αι το 2010, στον έναν χρόνον δηλαδή, εστείλαν μου μπράβους έσσω μου. Αννοίξαν μου την κκελλέν μου τζ̆αι εστείλαν με νοσοκομείον. 

Έσ̆ει οχτώ χρόνια να πάω γήπεδον, εν θωρώ τα παιχνίθκια αλλά μαθαίννω τα σκορ τζ̆αι θωρώ τζ̆αι κανέναν βίντεο ποτζ̆εί ποδά.» 

Παρόλ’ αυτά εξακολουθεί να δηλώννει Ανορθωσιάτης. «Ομάδαν εθκιαλέξαμεν πριν να θκιαλέξουμεν πολιτικήν τζ̆αι η ομάδα εν΄το μόνον πράμαν στην ζωήν σου που εν μπορείς να αλλάξεις, νομίζω», λαλεί μου. Διατηρεί επαφές τζ̆αι εξακολουθεί να ανταλλάσσει απόψεις με οπαδούς της Ανόρθωσης στην Λευκωσίαν, που έννεν τόσον μακριά του πολιτικά. Θεωρεί νίκην το ότι οι Ανορθωσιάτες εν επροσυπογράψαν το κάλεσμαν για την πορείαν υπέρ των μαζικών απελάσεων στο Προεδρικόν πριν κανέναν μήναν. 

«Εμπορούσες να μεν ξανασχοληθείς με την μάππαν», λαλώ του. Βρίσκω το αξιοπερίεργο που εν απαρνήθηκεν την ομάδαν του μετά που κάτι τέθκοιον. «Ίσως τζ̆αι μέσα που την Ανόρθωση να συνεχίζεται ένας συναισθηματικός δεσμός με τον παπάν σου;» ρωτώ τον, τζ̆αι απαντά με ευκολίαν. «Σίουρα.»

Κεφάλαιον ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΣΦΙΑ

«Η πρώτη μου δουλειά στην δημοσιογραφίαν ήταν στην εφημερίδαν ΠΟΛΙΤΗΣ που το 2008 ως το 2012. Έκαμα που ροήν ως διεθνή, περιβαλλοντικά, ενέργειαν, πολιτικά, ανθρώπινα δικαιώματα. Επήα τζ̆ειαμαί  γιατί ήταν η εφημερίδα που εστήριξεν το ‘ναι’ στο Ανάν – είσ̌εν καλήν ομάδαν τότε στον ΠΟΛΙΤΗ. Εγνώρισα καλ@ς δασκάλ@ς. Εξεχώρισα τον Χρύσανθο Μανώλη γιατί ήταν προσγειωμένος, πάντα τεκμηριωμένος, εν είσ̆εν καθόλου έπαρσην, εν επρόσβαλλεν ποττέ κανέναν με τζ̆είνα που έγραφεν τζ̆αι είσ̆εν τζ̆αι όρεξην να θκιεβάζει τζ̆αι να μαθθαίννει πράματα. 

Στα ρεπορτάζ̆ μου επροσπαθούσα να είμαι όσον διερευνητικός εμπορούσα τζ̆αι στα άρθρα μου ήμουν καυστικός. Στο περιβαλλοντικόν ειδικά έσ̆ει πάρα πολλύν ψουμίν. Μετά στον Διάλογον, το πιο μεγάλον θέμαν που έφκαλα ήταν για την Άμμον του Καμπούρη. Εκάμαν τεχνητόν κόλπον για να κάμουν ιδιωτικήν παραλίαν τζ̆αι εν τέλει αποδείχτηκεν ότι τζ̆ειαμαί  ήταν που εγόρασεν την βίλαν ο Jho Low. Ήταν μια μικρογραφία του πόσον βουττημένον στα σκατά εν’ το κυπριακόν κράτος. 

Όταν το έγραψα το ρεπορτάζ, έπιαν με τηλέφωνον ένας εκ μέρους του συγκεκριμένου developer τζ̆αι επέμενεν να τον συναντήσω στο Χίλτον. Επέμενα ως την τελευταίαν σιγμήν να έρτει στα γραφεία της εφημερίδας τζ̆αι στο τέλος εσυμφώνησεν να έρτει, αλλά λλίην ώραν πριν έπιασεν με να μου πει ‘έλα στο Χίλτον τζ̆αι αν ήθελα να σου κάμω ζημιάν ήταν να σου την κάμω ως τωρά’. Επήα τζ̆αι βασικά εψάρευκεν με να μάθει πόθθεν ήβρα τες πληροφορίες τζ̆αι να με εξαγοράσει για να μεν ξαναγράψω για το θέμαν. Είπα του ‘μεν επιμένεις τζ̆αι εν είμαι ρουφτζιάνος’. Ξέρεις, τα στελέχη της μαφίας εκτιμούν το άμαν είσαι έτσι ειλικρινής τζ̆αι επαραίτησεν. Εν με εξαναγύρεψεν. 

Έζησα όμως τζ̆αι περίπτωσην λογοκρισίας στον ΠΟΛΙΤΗ. Μιαν φοράν έγραψα παραπολιτικόν κατά του Βγενόπουλου για τ@ς αθρώπους που επεθάναν στην τράπεζαν στην Αθήναν στην απεργίαν κατά της λιτότητας το 2010. Ότι εν γίνεται να μιλά για ηθικούς αυτουργούς που την στιγμήν που εν έδωσεν οδηγίαν να κλείσει η τράπεζα, όπως εκάμαν ούλλες οι υπόλοιπες. Έγραψα το φυσικά χωρίς να δικαιολογώ την πράξην της επίθεσης κατά των αθρώπων που επεθάναν. Ε, τζ̆αι έπιασεν με τηλέφωνον ο αρχισυντάκτης τζ̆αι είπεν μου εν θα μπει. Είχαν διαφήμισην της Λαϊκής στο πρωτοσέλιδον.

Πεθυμώ την δημοσιογραφίαν, αλλά ξέρω ότι για να επιστρέψω σε τζ̆είνην πρέπει να γίνει με τους δικούς μου όρους τζ̆αι οι όροι μου δεν θα ικανοποιηθούν που τα υπάρχοντα μέσα στην Κύπρον». 

Ρωτώ τον αν εβολεύτηκεν, που τούτην την άποψην. «Έχω θκυο κοπελλούθκια. Εν μπορώ να επαναστατώ στα πάντα», λαλεί μου. 

Τι απαντά σε όσους τον κατηγορούν ως υποκριτήν για την έντονην κινηματικήν του δράσην σε συνάρτησην με τη θέσην του ως Political and Press officer στην Ύπατην Αρμοστεία του ΗΒ στην Κύπρο; 

«Κανέναν επάγγελμαν δεν είναι ντροπή εχτός από του μπάτσου και τ@ βουλευτ@, ελάλεν ο Πανούσης. Ούλλοι που κάπου πρέπει να βιοποριζούμαστεν.»

Κεφάλαιον ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

«Ήμουν σε ομάδες ριζοσπαστικές που τον τζ̆αιρόν που εστράφηκα Κύπρο. Όμως είμαι υπέρ του να υπάρχει συνεννόηση τζ̆αι με την θεσμική Αριστερά, δηλαδή το ΑΚΕΛ, διότι αν θέλεις να επηρεάσεις καταστάσεις σε πολιτικόν επίπεδον, εν μπορείς να το καταφέρεις μόνον με πορείες τζ̆αι disruptive δράσεις. 

Δεν εμπήκα ποττέ στη διαδικασία να βάλω ταπέλλες στον εαυτόν μου. Ως θεωρία αρέσκει μου ο μαρξισμός, αλλά εν πιστεύκω πως πρέπει ντε τζ̆αι καλά επειδή είπεν κάτι ο Μαρξ πριν θκιακόσ̌ια χρόνια να το υποστηρίξω τζ̆αι σήμμερα. Για μέναν εν’ έναν εργαλείον ερμηνείας τζ̆αι πυξίδα. Ούτε την ταπέλλαν του αντικαπιταλισμού θέλω να την βάλω στον εαυτόν μου. Έννα ήταν υποκριτικόν. Θεωρώ πως εν’ έναν σύστημαν που εκμεταλλεύκεται, που δημιουργεί ανισότητες, φτωχοποιεί τες μάζες τζ̆αι καταστρέφει την γην. Εν έχω έτοιμην λύσην να προτείνω για την μετάβασην της ανθρωπότητας, αλλά θεωρώ ότι τούτον εν πρέπει να μας αποτρέπει που το να δηλώννουμεν τα αρνητικά του καπιταλισμού τζ̆αι να διεκδικούμεν κάτι διαφορετικόν. Εννάν ο σοσιαλισμός τούτον το διαφορετικόν; Θα μπορούσεν, αλλά έσ̆εις την δυσκολίαν της εμπειρίας των χωρών στες οποίες εφαρμόστηκεν τζ̆αι στες οποίες επήεν πολλά λάθος, δυστυχώς. 

Για να δημιουργήσεις μιαν σοσιαλιστικήν κοινωνίαν πρέπει να εν’ συνειδητοποιημένος ο κόσμος ούτως ώστε να μεν θέλει το κακόν τ@ άλλ@». Ρωτώ τον αν τούτη η απουσία κακής πρόθεσης ως προϋπόθεση για να πετύχει ο σοσιαλισμός πάει κόντραν στην ανθρώπινην φύσην. 

«Ναι, αλλά εν πρέπει κάπως να την χαλιναγωγήσεις τούτην την κακήν πρόθεσην;» ρωτά με. «Αν συμβιβαστούμεν με το ότι υπάρχουν κακές προθέσεις, παραδεχούμαστεν ότι είμαστεν σε ζούγκλαν.»

Βάλλω του την άσκησην προσιορισμού της Δεξιάς/Αριστεράς. Δείχνω του μιαν ευθείαν: στο αριστερόν άκρον εν η ισότητα τζ̆αι στο δεξίν η ελευθερία. Ζητώ του να τοποθετήσει μιαν τελείαν τζ̆ειαμαί που θεωρεί πως εν’ το ιδανικόν μιξ. Εν δείχνει να δυσκολεύκεται καθόλου να περάσει στην πλευράν της ισότητας. Κοντεύκει αρκετά στο τέρμα. 

«Μπορώ να σου το εξηγήσω τζιόλας», λαλεί μου. «Σε συνθήκες ισότητας εννοείται ότι υπάρχει τζ̆αι ελευθερία. Για να είμαστεν ίσα πρέπει να είμαστεν τζ̆αι ελεύθερα». 

«Εκτός τζ̆αι αν μας το επιβάλει κάποιος», λαλώ του. 

«Ναι, σε συνθήκες δικτατορίας. Αλλά τζ̆ειαμαί εν είμαστεν ούλλα ίσα. Μιλώ για μιαν κατάστασην οικειοθελούς ισότητας». Συμφωνούμεν ότι τζ̆αι τούτη η αντίληψη εν’ κάτι σαν εργαλείον· σαν πυξίδα που εν’ καλόν να έσ̆ει κάποιος στην ζωήν του.  

Ρωτώ τον τι ένει για τζ̆είνον Αριστερά.

«Αριστερά είναι να σέβεσαι τα δικαιώματα ούλλων των ανθρώπων γυρών σου, τζ̆αι των ζώων τζιόλας, να επιδεικνύεις αλληλεγγύν τζ̆ειαμαί που χρειάζεται, να αντιλαμβάννεσαι ότι η Δημοκρατία έννεν μια part time ενασχόληση, θέλει συμμετοχικότηταν, θέλει συνείδησην, θέλει δράσην. Τζ̆αι θέλει να στέκεσαι απέναντι σε καταπιεστ@ς οποιουδήποτε τύπου.» 

Κεφάλαιον ΘΡΗΣΚΕΙΑ

«Είμαι τζ̆αι άθρησκος», λαλεί μου όταν μου εξηγεί το σκεπτικόν της αίτησης του για να φκει αντιρρησίας συνείδησης. Κάμνει μου εντύπωσην που χρησιμοποιεί τούτον τον όρον τζ̆αι όι άθεος. «Βρίσκω ότι εν’ πιο σωστός», λαλεί μου. «Νομίζω ο θεός μας εν’ η φύση. Τζ̆αι επειδή την γαμούμεν μας εκδικείται.» Ρωτώ τον αν πιστεύκει πως υπάρχει μια ενιαία συνείδηση, ότι ούλλοι είμαστεν έναν. Αν έτσι νιώθει ότι έσ̆ει κάποιαν πρόσβασην στον παπάν του μετά που επέθανεν. Εν’ κάθετος πως όι, εν ακολουθεί «έτσι μεταφυσικά πράματα». 

Τολμώ να του πω ότι έννεν κατ’ ανάγκην μεταφυσικόν τούτον το concept. Ότι ο Tesla, που ήταν φυσικός, ελάλεν “If you want to find the secrets of the universe, think in terms of energy, frequency and vibration”. «Εν ξέρω»,λαλεί μου. Προσπαθεί να μου το δικαιολογήσει λέγοντας μου ότι «προφανώς ούλλα συμβαίννουν για κάποιον λόγον». Ότι η απώλεια τούτη έκαμεν τον πιο δυνατόν τζ̆αι πιο ώριμον. «Τζ̆αι πιο κυνικόν», επαναλαμβάννει. 

Τούτον το «προφανώς ούλλα συμβαίννουν για κάποιον λόγον» που λαλεί, μεινίσκει μου. Έννεν κάτι που θα ελάλεν κάποιος κυνικός ή πεζός. Τίποτε στη συζήτησην μας εν δικαιολογεί τούτην την ταπέλλαν που έβαλεν ο ίδιος στον εαυτόν του που πριν ακόμα ξεκινήσει η κουβέντα μας. 

****

*Όταν εθκιέβασεν το κείμενον, ο Αντρέας εζήτησεν μου να εφαρμόσω την ‘πολιτικήν’ του για τες καταλήξεις: «Στον γραπτό λόγο προσπαθώ να χρησιμοποιώ ουδέτερο όπου μπορώ ή να αλλάσσω τη σύνταξη για να μεν χρειάζεται έμφυλη αναφορά».

WHO IS WHO
Ο Ανδρέας Ριρής εργάζεται ως Political and Press officer στην Ύπατην Αρμοστεία του ΗΒ στην Κύπρο. Εργάστηκεν ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες ΠΟΛΙΤΗΣ τζ̆αι Χαραυγή (Διάλογος) τζ̆αι ως fixer σε διεθνή ΜΜΕ όπως οι New York Times τζ̆αι το Al Jazeera. Είναι δραστήριον μέλος της κοινότητας αγώνα «αφοα», ενός πολιτικού σχήματος του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου στην Κύπρο.