Ιστορίες του περιθωρίου, με πρωταγωνίστριες κυρίως γυναίκες. Μικρές, κακές ιστορίες, που – αυστηρά μιλώντας – δεν προορίζονται για γράψιμο, και, σίγουρα, δεν γράφονται με την προσδοκία να αρέσουν.
Μια γάτα σκοτωμένη στην άκρη του δρόμου
Σκοτωμένη μια γάτα στην άκρη του δρόμου κι εσύ στο πίσω κάθισμα τραγουδάς Χατζηπιερή.
Φοβάμαι μην την πιάσει το μάτι σου. Δεν θέλω να την ξέρεις -όχι ακόμα- αυτή την εκδοχή της ζωής.
Ευτυχώς το ραδιόφωνο πριν μπεις πρόλαβα να το χαμηλώσω. Μια μπάσα αλλέγκρα φωνή απαριθμούσε θανάτους σε Γάζα, Ουκρανία, Τεχεράνη.
Αναζητώ ανήσυχη το βλέμμα σου μεσ’ απ’ το καθρεφτάκι. Το ρεφραίν το λες πιο δυνατά καθώς κοιτάς ψηλά τα δέντρα.
Μπερδεύεις τις λέξεις στο τραγούδι σου, χορεύεις με τις πατούσες, τη μύτη, το στόμα και χαμογελάς.
Η αλήθεια σου απέχει απ’ την αλήθεια του κόσμου, μόλις μια γάτα σκοτωμένη στην άκρη του δρόμου.
Γράφω τις ιστορίες μου, τις διαβάζω και τις ξαναδιαβάζω, τις αφήνω, τις ξεχνώ, γράφω άλλες, κι όταν μου στερέψει η έμπνευση πάω πίσω και τις ξαναδιαβάζω απ’ την αρχή. Μου θυμίζουν ποια ήμουν όταν τις έγραφα, τι έμαθα από αυτές και τι να βελτιώσω στις επόμενες, αλλά πάνω απ’ όλα τι να βελτιώσω στον εαυτό μου. Πολλές φορές με κρατούν δέσμιά τους μέχρι να μπορέσω να τις αφήσω πίσω μου ξανά για να εφεύρω άλλες, και μαζί, τον ίδιο μου τον εαυτό.
Γράφω τις σκέψεις μου για να ελαφρύνω το μυαλό μου και να ανακτήσω τις ισορροπίες μου ξανά. Σαν μικρές ιστορίες, αλλά χωρίς την προσδοκία να είναι καλές. Συνεχίζω να γράφω τις μικρές, κακές μου ιστορίες, για να μπορώ να υπάρχω εν ειρήνη. Κι όσο γράφω σημαίνει ότι ακόμα την ψάχνω, και δεν είμαι καν σίγουρη πως θέλω να τη βρω.
Δείτε όλα τα άρθρα του/της Χαρά Ζυμαρά
ΜΙΚΡΕΣ, ΚΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 